Hey, wazzup guyz? Time check…it’s already 2:30 I'm the morning of the 8th day of March… Another busy day had passed and I'm here sitting in front of my computer listening to music, puffing cigar accompanied with some cans of beer beside me but can still manage to put something on this blog. I'm a bit tired from today’s work, I’ve went to some places around the city, checking stuffs and ended up to a dinner with my former colleague. It’s been almost 2 years na pala mula nung huli kaming nagkita, maraming bagay ang nagbago at ako na lang ata ang hindi. He also told me na ikakasal na sila ng kanyang iniirog at masaya ako para sa kanila, atleast after all those years sila din ang magkakatuluyan. While we are having a smooth conversation, naisip ko na “Oo nga, mdyo nagkaka-edad na kami at dapat na rin siguro akong mag-asawa”. And then out of that topic that we have, he pulled-up a blow question and said, “Ikaw pare? Kelan ka magpapakasal?”. Because I was not prepared to answer that kind of question, “Malapit na, nag-iipon pa kasi ako.”, yung lang ang naisagot ko sa kanya. Nung narinig nya ang sagot kung yun, eh medyo nag-iba ang kanyang tingin, I know he wanted to ask further kung bakit pero hindi na sya nangahas magtanong pa pero nakikita ko sa mata nya na kulang na lang eh magtanung ng “Are you gay pare?”. After our dinner, we went to a small bar at ipinagpatulong ang aming kwentuhan, paglipas ng ilang oras eh nagpasya na kaming umuwi. While driving myself home, I was wondering if how it feels like to be getting married, eh sa batch naming ako na lang pala ang matitirang single, lahat nakapag-asawa na. Medyo nakakapressure kung iisipin, lalo ako ang panganay sa aming magkakapatid and yet wala pa akong ipinapakilalang girlfriend sa aking mga magulang. Siguro meron na silang idea for who I really am, they’re just afraid to ask baka kasi totoo nga ang kanilang hinala na hindi ako normal pagdating sa buhay pag-ibig…hehe.
Wala na akong beer at kelangan ko na sigurong matulog dahil tomorrow is Sunday and I have to send my clothes to a laundry shop and pick it sa bandang hapon.
That’s all for now folks…this is Eugene, signing-off.
Many thanks.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment